Uitgangspunten en filosofie

Er zijn een aantal zaken waarin ik geloof, waar ik voor sta en die als uitgangspunten gelden voor mijn werk met cliënt

Eigen verantwoordelijkheid
Ik geloof in eigen verantwoordelijkheid. Jijzelf bent de enige die verantwoordelijk is voor jezelf en je leven. Je kunt niemand anders de schuld geven van je eigen emoties of je eigen problemen, deze zijn van jou en leven in jou. Ze zijn of worden wellicht door een ander aangewakkerd, maar niet veroorzaakt.
Dit is een essentieel uitgangspunt als je wilt veranderen. Verandering is namelijk pas mogelijk op het moment dat je met je vinger in plaats van naar de ander, naar jezelf durft te wijzen.

Verantwoordelijkheid nemen voor jezelf haalt je uit een slachtofferpositie waarin je verlamd bent, je in cirkeltjes blijft rondlopen en in wezen alleen maar machteloos kan toekijken.

Vaak hebben wij sterke overlevingsstrategieën* ontwikkeld om onze machteloosheid te compenseren en ogenschijnlijke macht en kracht te verwerven. Als kind kunnen deze overlevingsstrategieën noodzakelijk zijn. Maar voor volwassenen creëren ze vooral een masker van onmacht en frustratie.

Stap je uit je slachtofferpositie en neem je je verantwoordelijkheid, dan creëer je de mogelijkheid om deze overlevingsstrategieën te doorbreken en de kwaliteit die erin besloten ligt bloot te leggen. Hierdoor kom je meer in je kracht te staan. En zo word je langzaam wie je bent.

* Overlevingsstrategieën ofwel beschermingsmechanismen:
Overlevingsstrategieën ontwikkel je veelal (in de basis) als kind om met onmacht, pijn en verdriet om te gaan en liefde te ontvangen. Schrik je als kind bijv. van de hevige boosheid van je vader, dan kan je reactie hierop zijn dat je je afsluit voor de angst die je voelt en het goed gaat maken door je vader op te vrolijken. Je sluit je af voor een deel van jezelf en gaat aangepast gedrag vertonen. Als volwassene kan je door dit voorval moeite hebben met conflictsituaties. De overlevingsstrategie die je als kind ontwikkelde werkt dan niet meer in je voordeel maar belemmert je.

Gelijkwaardigheid
Een tweede poot waarop ik bouw tijdens de sessies is gelijkwaardigheid. Ik ben geen deskundige die advies geeft vanuit kennis en die als dusdanig boven je staat. Ik weet niet wat jij nodig hebt en hoe je dit kunt verkrijgen. Dat weet jij. Ik kan dit hooguit bij je blootleggen, het benoemen en het je laten zien. Het is aan jou om er wat mee te doen. Ik kan jou niet veranderen. Dat kan alleen jijzelf. Ik ben een kundige procesbegeleider, een gids die je uit het donker naar het licht leidt. En dit proces kan alleen slagen wanneer we samenwerken op gelijkwaardige basis en in wederzijdse verantwoordelijkheid, bereidwilligheid en openheid.

Van het hoofd naar het hart
Ik wil je van je denken naar je gevoel brengen en van je hoofd naar je hart: ook dat vormt een uitgangspunt voor mij. Niet dat je je verstand opzij moet zetten, dat heb je hard nodig. Maar wat in deze tijd veel gebeurt is dat mensen door hun hoofd gedomineerd worden. Dat er een onbalans is tussen voelen en denken die ver doorslaat naar het denken. Hierdoor verliezen mensen het contact met hun gevoel en het contact met zichzelf, waardoor ze hun overvolle hoofd hijgend achterna lopen. Ik ben erop uit de balans tussen het denken en voelen te herstellen, zodat je meer in verbondenheid met jezelf en de wereld om je heen leeft. Zodat je aanwezig bent. En de wereld vanuit je hart tegemoet treedt. Dit vereist ook dat het voelen en denken meer op één lijn komen te liggen, zodat dat wat je voelt, denkt en doet met elkaar in overeenstemming is.

As within as without
Een vierde basisprincipe van waaruit ik werk is het idee dat de wereld een spiegel is van jezelf en van waar je staat in het leven. Als je goed in deze spiegel kijkt kun je veel leren over jezelf. Wat vertellen de conflicten en problemen die je tegenkomt in je dagelijks leven je over jezelf? Aan welke overlevingsstrategieën appelleren de dingen om je heen? Welke uitdagingen weerspiegelen ze? Welke ontwikkelingen vinden plaats om je heen en wat zegt dat over de ontwikkelingen die in jou plaatsvinden? Wat maakt je boos en wat vertelt dat over jou? Wat vertelt een ziekte of lichamelijke klacht je eigenlijk? En als je pijn of verdriet hebt vanwege bepaalde gebeurtenissen in je leven, wat is de diepere boodschap van deze pijn of dit verdriet? Het kan soms heel moeilijk zijn om goed in deze spiegel te kijken. Zeker als het om diepe pijn en veel verdriet gaat is dit het geval, en moet je eerst door andere fases van verwerking heen voordat de vraag naar de diepere levensles ervan überhaupt gerechtvaardigd lijkt. En dat is heel menselijk en terecht. Maar als je op deze manier probeert te kijken naar het leven en je de antwoorden in jezelf vindt, dan kun je een rijk leven leiden en groeien van alles wat er op je pad komt.